Hayatının tamamı...
“Geleceğim” demiştim, geldim... Bakındım etrafa
ama sen yoktun. Geleceğimi bildiğin için mi gittin, yoksa zaten hiç yok muydun? Neler sakladığını
merak ediyordum. Peki, kendini nereye sakladın? Çık artık ortaya. Seni görmem lazım... Çok
acil... **********
Hayatındaki bazı anların hiç
yaşanmamış olmasını isteyeceksin. Bunu o anı yaşadığın sırada istemen gayet de doğal olacak...
Peki, ya günler, aylar, yıllar sonra bile hâlâ o anın, anların yaşanmamış olmasını
istemen?
********** Arkadaşım olmuş olan, 15 gündür beslediğim
koyunumu kestiler... (Hayatta kurbanlar olduğunu, ama yine de kurban ve kasabı arasında aslında fark
olmadığını öğrendim... Aslında hiçbirimizin kurban olmadığını da anladım...)
Karnemde
zayıfım da oldu... (Başarısızlığın da, başarıyla birlikte aynı anda olabileceğini gördüm.
Başarısızlığı sahiplenmenin zorluğunu ama başarının hafifliğini farkettim.)
Babam
öldü, çok ihtiyacım varken... (Hayatın bir gün bittiğini anladım. Uçucu olduğunu, bizim
abarttığımızı, daha lezzettli yaşamanın mümkün olduğunu, anın önemini anladım. Sorumluluk almayı
öğrendim, hemen büyüdüm, adam oldum...)
Çok utandım, rezil olduğumu hissettim bazen...
(Utanılacak ve umursanmayacak şeylerin ayırdına varmaya başladım yavaş yavaş. Bir de baktım ki
herkesin utandığı şeylerde utanılacak bir şey yok. Ama benim başka utançlarım var yine
de...)
Futbolcu olamadım... (Bir sürü başka şey oldum bu sayede. Olduğum her şeyden
bir sürü şey öğrendim, insan tanıdım...)
İstediğim üniversiteye giremedim... (İki sene
sonra, daha bilinçli ve arzu ederek bir tercih yaptım ve gerçekten çok arzuladığım bir bölüme, bir
zamanlar aklımda bile olmayan ama beni çok mutlu eden başka bir üniversiteye girdim. Ömrümün sonuna
kadar başka ne iş yaparsam yapayım taşıyacağım “fotoğrafçı” kimliğimi
edindim...)
Beni seven ve sevdiğim kadını terk ettim... (Bazen sevmenin ayrılmayı da
gerektirebileceğini anladım...)
Sevdiğim kadın beni terk etti... (Umutsuzluğu,
kaosu öğrendim. Ama sonra daha çok sevdiğim başka bir kadınla tanıştım. Bebeğimin annesini
buldum...)
Çok parasız kaldım... (Parasızlığın değil, korkunun daha tehlikeli
olduğunu anladım. Ben güçlüyüm, hallederim dedim; hallettim. Erkimin farkına
vardım...)
Hayal kırıklıkları yaşadım... (Yeni hayal kırıklıkları için yeni hayaller
kurmaya devam etmem gerektiğini öğrendim...)
********** Ve, ben
oldum... Ve, ben’in beni nasıl kandırdığını gördüm...
Yaşadığım, yaşanmış ve
bitmiş her geçmiş an beni şimdi’ye getirdi. Şimdi...
Seninkiler de öyle
olacak...
Ben hayatım boyunca senin yazgının olumsuz yanlarını hafifletmek için,
hayatın sana hazırladığı kötü sürprizleri azaltmak için uğraşacağım. Yazacağım, sen oku diye;
anlatacağım, sen anla diye; göstereceğim, sen gör diye... Ama sen kendi hikâyeni kendin tek başına
yazacaksın yine de. Ben sadece olabildiğimce, sen istediğinde yanında olmaya çalışacağım. Elini
tutacağım, o kadar...
********** Bir çok yol ayrımından
geçeceksin, olumlu ya da olumsuz, iyi ya da kötü diye adlandırdığın şeyler yaşayacaksın. Sonra bu
şeylerin hayatının devamında senin sandığın etkileri göstermediğini göreceksin.
Yadırgama...
Ama insanlar hep seçimler yapacaklar. Kötü sonuçlardan korktukları için
kendilerince en doğru olduğunu düşündükleri seçimleri yapacaklar. Ve bu seçimlerle en korktukları
şeyler gelecek başlarına bazen. Ve bazen kötü şeyler de yapacaklar.
Yargılama...
Önünden giden ya da arkandan gelen bir şeymiş gibi davranma hayata.
Gelecek korkuların ya da geçmiş pişmanlıklarından oluşan bir şeymiş gibi de. Şu anda yaptığın şey
senin hayatının tamamı aslında. Hayatının tamamı, bütünü, tüm belirleyeni sadece şimdi.
Bekleme... |