Fransa'nın Jura dağı eteklerinde Saint Claude'nin köylerinde pipo yapımının en eski ustaları bulunmaktadır. İlk önce Ateşle Pişirdikleri Çamurdan ticari amaçlı pipo üretmişler; fakat çok hassas olan kil hem ısınmış, hemde çabuk deforme olmuştu. Bunun üzerine mobilya şehri olan Saint Claude'de ahşap üzerine yapılan araştırmalar Erica Arborea'nın ateşe dayanıklı ve kendini koruyan bir sisteme sahip olduğunu gösterdi. Ve taştan, çamurdan yapılan pipoların yerine 1855-1859 yılları arasında Erica en mükemmel materyal olarak kabul edildi. Bu bilgiler Fransa`da şehir kütüphanesinde mevcuttur.

Ayrıca bir Fransız (Francois Comoy) hakkında piponun imalatını yaptığı hususunda bilgilerde mevcuttur. Francois Comoy 1825'te kilden yaptığı pipoların atölyesini Saint Claude'de kurmuştu. 23 sene sürdürdüğü bu iş, Comoy'un oğlunun 1848'de ilk kez gülkökünü pipo yapımında kullanmasıyla farklı bir boyut kazandı ve Erica piponun tarihi süreci başlatmış oldu.

Yine bir araştırmaya göre, Ulysse Courrieu isminde bir ustanın Saint Tropez'in Cogolin köyünde 1802'den beri bu kökü pipo yapımında kullandığı kaynaklardan tespit edilmiştir. Bir de kuzey İskandinav ülkelerinde (Adalar, Hollanda, İngiltere, Danimarka,
İrlanda) ve kuzey buzulları (Kanada) yakınlarında 1900'lü yıllardan sonra çok yaygın bir şekilde kullandığı biliniyor."