Atila, her zamanki günlerinden birinde, televizyondaki bir fi lmin diyaloglarına dikkat kesilir. Tekerlekli sandalyedeki bir gence, annesi önermektedir: “Oğlum hiç değilse sana bir bakıcı tutsaydık?” Atila’nın aklına parlak bir fi kir gelir.

Hemen 118’li bir numaradan, ilan verebileceği bir telefon numarası alır. İlan şöyledir: “Yatılı bakıcı aranıyor!” Atila’nın derdi eğlenmek, monoton yaşantısına renk katmaktır. Kör olduğu anlaşılmasın diye bir gözlük takar. Hatta bakıcı adaylarını, tekerlekli sandalyede karşılayarak, kötürüm rolüyle bir maceraya girişir.